Życie schizofrenika… Czy trzeba się poddać, czy jednak działać?

Jak wygląda życie schizofrenika? Wiesz, że każdy dzień to walka? 

Bo to walka i boje z samym sobą. Ze swoim umysłem. Nie jest lekko chorować na schizofrenię. Bo to każdy dzień jest inny. Nie wszystko udaje się zrobić, co się zaplanuje. Nie ma zawsze motywację, której jest i tak za mało. Ciężko jest pracować, gdy blokuje mentalność. Gdy głowa nie pozwala pracować. Gdy trzeba się zachęcać ciągle do działania. Bo jest ciężko… życie schizofrenika jest ciężkie, ale mimo tego się nie poddaję i trochę się różnię od osób, które chorują i nie mają celu w życiu. Nie chcą zmienić swojej sytuacji. Jest też wiele osób, które się zmieniają i mają cele. Którzy biorą leki i rozwijają siebie. Ale to bardzo trudne w tej chorobie. Bardzo trudno jest zacząć działać, gdy motywacja jest mała. Mniejsza niż u zdrowych ludzi. Bo ciężko jest się rozwijać w tej chorobie. Ciężko jest działać, gdy ma się gorsze dni i nie ma się takich możliwości umysłowych jak zdrowi. Bo jak nie głosy czy inne urojenia, to znowu izolowanie się i tak dalej…

Nie można się poddawać. Jeżeli czytasz to jako chory to zacznij zmieniać coś w swoim życiu! Idź na terapię i zażywaj leki! Gdy czytasz to, jako zdrowy to zrozum takich ludzi… Że nie mają oni takich umiejętności jak Ty! Bo często choruje się na schizofrenię w młodym wieku, gdy nie zdobywa się doświadczenia i nie ma się wiedzy, jak się żyje w normalnym świecie. Nie mają ukończonych szkół. Nie pracują… Jest ciężko z taką aktywnością umysłową, jak zdrowi ludzie .Są problemy z działaniem i koncentracją. Nie pracuje się na takich obrotach jak reszta. I to jest problem osób chorujących na schizofrenię! Nie ma tak, że się nie chce, ale nie można! Więc to zrozum… 

Nie poddawaj się, jako chory! Wiem, jakie jest życie schizofrenika. jak ciężko zabrać się do działania. Jak trudno jest utrzymać konsekwencje. Bo wiele rzeczy blokuje zdrowych ludzi, a co dopiero chorych psychicznie? Gdy unika się ludzi. Ciężko jest pracować. Gdy nie ma się perspektyw, jak reszta. Może Ty masz podobne problemy jak ja? Że ciężko Ci rozwijać siebie i walczyć codziennie z chorobą? Takie jest życie schizofrenika! I trzeba się z tym pogodzić, ale nie można się poddać! Trzeba działać, jak reszta, ale w swoim tempie i nie porównywać się do zdrowych, ale do siebie z poprzedniego dnia. 

Jak Ty widzisz siebie za kilka lat? Jakie chcesz osiągnąć cele, jako chory? Czy poddasz się na początku czy zaczniesz działać? Rozwijać swój umysł i nie poddawać się? Nawet jako chory masz wiele możliwości! Możesz się nauczyć wielu rzeczy! Ale tu wiele zależy od Twojego lęki, wiem, jak to jest się bać. Jak to jest mieć urojenia i gorsze dni, tygodnie. Jednak dawaj z siebie wszystko. Pokaż zdrowym, że chory psychicznie może wiele i wcale nie jest gorszy! To tylko etykietka, że trzeba się nas bać! Nie trzeba! Potrzebujemy tylko wsparcia! 

Jak Ty określasz swoje życie schizofrenika? Poddajesz się, czy działasz? Ja wybieram działanie i walkę z chorobą! A Ty? Zacznij rozwijać siebie i walcz o swoje! 

Posted in Schizofrenia.